خانه / آموزش موسیقی / آموزش پیانو در گذر زمان-زنگ آموزشگاه موسیقی

آموزش پیانو در گذر زمان-زنگ آموزشگاه موسیقی

امروزه تکنیک ها و روشهای متعددی در عرصه آموزش و نحوه نوازندگی پیانو مورد استفاده موسسات و آموزشگاه های موسیقی قرار می گیرد. آشنایی با سیر تکامل و تحول این روش ها برای نوازندگان و علاقمندان به آموزش پیانو مسلما آموزنده و مفید خواهد بود. از این رو در ادامه نگاهی اجمالی خواهیم داشت به تاریخچه آموزش پیانو در جهان.

_قرن هیجدهم
____ کلمنتی و چرنی Clementi & Czerny

پیش از قرن نونزدهم آموزش پیانو شامل سه اصل کلی می شد :

– انگشتان باید کاملا عملگردی مجزا از حرکت مچ و بازو نوازنده داشته باشند.
– فراگیری تکنیک کاملا مکانیکی بوده و تنها از طریق تمرین روزانه در حجمی بسیار زیاد حاصل می شد.
– آموزش پیانو با پیروی بی چون و چرا از استاد بود و در این زمینه استاد سلطه و اختیار مطلق را به کار می بست.

* کلمنتی اولین کتاب در زمینه تکنیک های نواختن پیانو را در ۱۸۰۱ میلادی منتشر کرد. اصل اساسی که کلمنتی در این کتاب مطرح کرده بود بر محور تساوی قدرت و نیرو پنج انگشت هر دست بود. او تاکید داشت که مچ می باید در حالتی افقی قرار گیرد، انگشتان حالتی منحنی داشته باشند و با قدرت نت ها را بنوازند و در کنار تمام این ها دست ها می باید حالتی بی حرکت و ثابت داشته باشند.
تکنیک های نام برده شده در تمام تمرین های <strong>چرنی که در حال حاضر نیز در برنامه تمرین بسیاری از نوازندگان قرار دارد، به صورت عملی نشان داده شده است. روش چرنی در اصلبر مجزا نمودن تسلط تکنیکی نوازنده از برداشت موسیقیایی او استوار است.

_ قرن نوزدهم
____شوپن و لیست Chopin & Liszt

گسترش بیش از پیش پیانو و حضور آهنگسازان نوازنده، مباحث جدیدی را در قرن نوزدهم در مورد این ساز مطرح نمود. لیست اولین شخصی بود که حرکت تک تک انگشتان را به بازو مرتبط می دانست و تغییر ریتم موسیقی را کاملا مرتبط با حالات درونی نوازنده می دانست. شوپن بر ترکیب حرک دست ها، مچ، ساعد و بازو برای رسیدن به صدایی غنی تر در نوازندگی تاکید بسیار داشت. به عقیده او بازوی نوازنده باید آزاد باشد و از سفت کردن مفاصل و ماهیچه ها پرهیز کند. از نظر شوپن تکنیک جزء اصلی موسیقی به شمار می رفت. علیرغم به کارگیری روش های جدید، متدهای آموزش این دو آهنگساز تقریبا مقابل یکدیگر قرار داشت. شوپن به برگزاری کلاس های خصوصی با تک تک شاگردان علاقه مند بود، درحالیکه لیست کلاس های عمومی را ترجیح می داد. در مقام یک معلم پیانو شوپن صبور و مهربان بود، اما لیست متکبر و سرزنش گر بود.

شوپن به نوعی وسواس دچار بود و تا زمانی که شاگردان بر یک قطعه تسلط کامل پیدا نمی کردند، بارها و بارها آن را تکرار می نمود. لیست بسیار منطقی بود و هر کار را تنها یک بار تکرار می کرد.
شوپن اجرای آثار باخ، موتزارت، کلمنتی، هومل، وبر را ترجیح می داد، در حالیکه لیست برای تمرین آماده گوش دادن به هر اثری، حتی آثار جدید منتشر نشده نیز بود.

_ تکنیک های قرن بیستم
فواید به کارگیری تکنیک هایی که از انتقال وزن استفاده می کردند، برای اولین بار در سال ۱۸۸۰ توسط یکی از اساتید آکادمی رویال موسیقی لندن تابیاس متهی (Tobias Matthay) مطرح شد.
او به این تتیجه رسید که برای داشتن طیف وسیع و رنگهای متنوع در صدای ساز، انگشتان باید توسط وزن بدن پشتیبانی شوند. این عقیده که بسیار هم منطقی بنظر می رسد طی پنجاه سال گذشته مورد توجه کارشناسان فن قرار گرفته و نسخه های گوناگونی از آن امروزه مورد استفاده مدرسان پیانو قرار می گیرد. در تمام این روشها چرخش، جهت گیری، وزن بازوها و حالت نوک انگشتان همه و همه واژه های آشنایی در قلمرو آموزش و نوازندگی پیانو به شمار می روند.

_ تحقیقات علمی – پزشکی
اخیرا پزشکان تحقیقات ویژه ای را در زمینه درمان تورم تاندون ها و دیگر مشکلات فیزیکی مربوط به نوازندگی به انجام رسانده اند. دورتی تاوبمن (Dorothy Taubman) موسس و مدیر بخش موسیقی انیستیتوی پیانوی Taubman، بیش از پنجاه سال از عمر خود را وقف مطالعه و تحقیقات در زمینه صدمات ناشی از موسیقی نموده است. او به گسترش روش های پایه ای و منطقی در تکنیک های نواختن پیانو پرداخته و معتقد است در صورتی که نوازندگان روش صحیح نواختن را فرا گیرند، از کلیه آسیب های فیزیکی مانند تورم تاندون ها و سندروم عصب میانی مچ دست، در امان خواهند ماند.

تاوبمن در روش پیشنهادی خود حرکت دائم بازو و دست را که سبب می شود ماهیچه ها برخلاف آناتومی طبیعی خود کار کنند، حذف نموده است. به عقیده او تکنیک و موسیقی از یکدیگر جدایی ناپذیرند و این بدن ماست که وزن، طنین، نشیب و فراز، درجه صدا و رنگ موسیقی را تولید می کند. کلیه تفکرات و احساسات نوازنده در صورتی که بدنش عملکرد درستی نداشته باشد، بی استفاده باقی خواهد ماند.
با تمام این اوصاف، امروزه بیشتر نوازندگان با روش “محدود نمودن حرکت، تنها به انگشتان دست” موافق هستند و حرکت ساعد و بازو را تنها در صورت نیاز به صدای غنی تر لازم می دانند. با این حال هر نوازنده باید روش مختص به خود را در مقابل ساز به کار گیرد.
همانگونه که اگون پتری (Egon Petri) استاد پیانوی روسی در یک جمله به شاگردانش می آموخت: “هرگز آنچه را که من به شما میگویم یک قانون تلقی نکنید، اما روش های مرا نیز امتحان کنید؛ اگر برایتان مفید بود آنها را به کار گیرید، در غیر این صورت آنها را فراموش کنید و روش های دیگر مناسب خود را بیابید. ”

این مطلب را هم بخوانید:  کاپو چیست ؟-زنگ آموزشگاه موسیقی

درباره ی مهدی زنگنه

کارشناس ارشد و مدرس سطح یک موسیقی

همچنین ببینید

ملودیکا در آموزشگاه موسیقی

دوره آموزش ملودیکا در آموزشگاه موسیقی منظومه

یکی از سازهای بسیار زیبا و دلنشین که در آموزشگاه موسیقی منظومه تدریس می گردد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.